Dat kleine geluk

Dat kleine geluk. Wat vaak verborgen zit in een klein hoekje, maar je hard weet te raken. Dat geluk dat je overwelmt met een gevoel van miljoenen kleine lichtjes die branden in je buik, maar je geen idee hebt waar het vandaan komt.

Het is dat geluk dat je krijgt van het ruiken van een bekende geur. Eentje die je ergens aan doet denken. Iets leuks. Van lang geleden. Of een herinnering waar je hardop in je eentje om staat te lachen. In een volle bus. En dat dan niemand begrijpt waarom je lacht, want er is niets grappig gebeurd. Maar wel in jouw hoofd. En dat ziet niemand anders.

Dat geluk wat niet gestolen kan worden. Omdat het te klein is om te pakken. Dat geluk wat niets kost, omdat het niet tastbaar is. Wat te klein is om rond te vertellen en onbegrijpelijk voor velen. Wat op het ene moment het meest kostbaarste kan lijken en wat je daarna weer vergeten bent. Dat kleine geluk wat je nooit kan kweken, omdat je niet echt weet waar het nu precies vandaan komt. Maar dat het kriebelt vanbinnen, dat zal je nooit ontkennen.

Het is dat geluk wat je nooit zou kunnen verkopen, omdat iedereen zijn eigen soort heeft. En vind je iemand met hetzelfde soort geluk als jij, dan kan je daar pas achter komen op het moment zelf. Of in goede gesprekken. Maar nooit in een etalageruit. Het zal ook nooit in de uitverkoop gaan of in prijs stijgen. Het is hooguit aan te trekken met verlangen, maar met te veel verlangen, schrik je het af. Dan kruipt dat kleine geluk verder in een hoekje. Zo ver, dat je het nooit meer kunt vinden. En uiteindelijk word je gefrustreerd van het zoeken, wat het geluk nog verder wegjaagt.

Dat kleine geluk. Wat er altijd is, maar je niet altijd kan zien. Wat je nooit kunt horen, omdat het niet bestemd is om zelf te schreeuwen. Maar wel om het jou te laten doen. Wanneer je het vindt dan. Nee. Wanneer het jou vindt.

Dat kleine geluk. Wat ik in een potje zou willen stoppen. Om iedere dag even aan te ruiken. Als een vervanger van een Yacult of een vitaminepil.

Dat kleine geluk. Wat nooit een eindzin kan hebben, omdat het zich hooguit verplaatst, maar nooit echt weg gaat.

2 Comments

Add Yours

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *